ترانه نفس کم می آره

1.

 بگو که فردوسی از خواب پاشه

 حافظ  غزل خونی (رو) بذار باشه

 از شعر(عشق) گفتن دیگه فایده  نداره

  ترانه  داره  نفس  کم می آره

 

                        سروده هفته آخر اردیبهشت نود و سه

 

2.

  می دانم پادگان! که چقدر خسته ای

   با  تمام قوا   از جنگ برگشته ای

می بینم غروب ها زانوی غم بغل گرفته ای

در حسرت پرچم سفید هنوز هم نشسته ای...

 

                                                   اسفندماه نود و دو * رضا عبدیایی

 

/ 5 نظر / 6 بازدید
یک خواننده

سپاس فراوان ×از پیچ انقلاب گذشتم تا آزادی گریه کردم...× این تکه چقد شور آفرین وبا معناست ایهام عجیبی داره × شاید بهتر بود بگید ×از مرز آزادی گذشتم تا انقلاب گریه کردم× سبز باشید[گل][گل][گل]

زهرا بصارتی

سلام خوبید؟ خونده بودم اینجارو مرسی و یادم نیست نظر دادم یه نه . منم با همه ی تنبلیم شعر گذاشتموبلاگ!